ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးတတ်တဲ့ ကလေးတွေဖြစ်ဖို့ အစားအသောက် စားတာကအစ သူ့ဘာသာသူ စားတတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးထားပါ

(Zawgyi)

         ကေလးေတြကို ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတတ္ေအာင္ သင္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ငယ္စဥ္ကေလးဘဝတည္းကစၿပီး အေလ့အထေကာင္းေတြကို မိဘေတြက ေလ့က်င့္ေပးသြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက အရာရာကို မိဘက လိုက္လုပ္ေပးေနမယ္ဆိုရင္ တစ္ခ်ိန္ အသက္အရြယ္ရလာတဲ့အခါ ကိုယ့္ကေလးကို တျခားသူေတြနဲ႔ ႏွိုင္းယွဥ္ၿပီး အားမလို အားမရေတြ ျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ “ကေလးျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျခင္း” ဆိုတာ အခုေခတ္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ ေခါင္းစဥ္တစ္ခု ျဖစ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

>>    ဘယ္ကေနစသင္ၾကမလဲ?
         ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အေစာပိုင္းကတည္းက စသင္လို႔ရၿပီေနာ္။ ကေလးက ဇြန္းကို လိုက္လုေနတာ၊ အစာကို ဇြန္းနဲ႔ႏွိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာေတြဟာ ကေလး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္စားဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီဆိုတာကို ျပေနတာပါ။

>>    ကေလး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စားနိုင္ေၾကာင္းကို ဘယ္လိုသိနိုင္မလဲ?
၁။      ဆုပ္ကိုင္တတ္လာၿပီ။
         ကေလးဟာ ပစၥည္းေလးေတြကို ဆုပ္ကိုင္တတ္လာၿပီဆိုရင္ ကေလးကို လက္ေခ်ာင္းပုံစံေလးေတြ ခ်က္ျပဳတ္ေပးၿပီး ကိုင္စားေစတာ၊ ဖဲ့ဖဲ့ေပးၿပီး ကိုင္စားေစတာေတြ လုပ္လို႔ရတယ္။
         တကယ္က ကေလး အသက္ ၇ လ၊ ၈ လ ေလာက္ ေရာက္တာနဲ႔ ဒီနည္းကို စသုံးလို႔ရၿပီ။ ဒီအရြယ္မွာ လက္မ၊ လက္ညႇိုးနဲ႔ ကိုင္တတ္လာၿပီမို႔ပါ။

၂။      မ်က္လုံးနဲ႔ လက္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီလာၿပီ။
        ကေလးဟာ ပစၥည္းေတြ၊ အစားအေသာက္ေတြကို လက္နဲ႔စုပ္ကိုင္ၿပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္ေနနိုင္ၿပီဆိုရင္ မ်က္လုံးနဲ႔လက္ ဟန္ခ်က္ညီလာၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။
         ျပႆနာက ကေလး ေပပြေအာင္ စားပါလိမ့္မယ္။ ေပပါေစ၊ ပြပါေစ။ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မျပဳတ္မက်ေအာင္ စားတတ္လာပါလိမ့္မယ္။

၃။      အေသးစိတ္ ခံစားနိုင္စြမ္း ကၽြမ္းက်င္မႈေတြ တိုးတက္လာၿပီ။
         အေပၚမွာေျပာခဲ့သလိုပဲ ထမင္းစားခ်ိန္ ရႈပ္ရႈပ္ပြပြျဖစ္တာ မဆန္းလွပါဘူး။
         ဒီလိုရႈပ္ပြရင္းနဲ႔ပဲ ေစးကပ္ကပ္၊ ေႏြးေႏြး၊ ေအးေအး၊ ပူပူ စသျဖင့္ အထိအေတြ႕အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံစားရပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ပိုပိုၿပီးေတာ့ ခံစားမႈေတြ ထက္သန္လာလိမ့္မယ္။
        ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကေလးဟာ သူ႔ရဲ့ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္း၊ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ ဆက္ႏြယ္မႈေတြကို သိလာလိမ့္မယ္။
        မ်က္လုံးမွိတ္ရင္း နားနဲ႔ႏွာေခါင္းကို ထိနိုင္တာလိုမ်ိဳးေပါ့။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ထမင္းစားရင္း လက္က ပါးစပ္ဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ဝင္သြားလိမ့္မယ္။

၄။      ကေလးဟာ ေမေမ၊ ေဖေဖတို႔မပါဘဲ လုပ္နိုင္ေၾကာင္း ျပလာလိမ့္မယ္။
         ကေလး ႀကီးျပင္းလာတာနဲ႔အမၽွ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးနိုင္ေၾကာင္း ျပလာလိမ့္မယ္။ အေမ ခြံ့တာ မစားေတာ့တာ၊ အေမ မပါဘဲ ေဆာ့တာလိုမ်ိဳးေပါ့။
         ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတယ္ဆိုတာ ႀကီးျပင္းလာျခင္းရဲ့ လကၡဏာတစ္ရပ္ပါပဲ။
         ဒီနည္းအားျဖင့္ ကေလးဟာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတတ္လာၿပီး လုပ္ကိုင္နိုင္စြမ္းေတြ တိုးတက္လာတဲ့အျပင္ ဘယ္ေလာက္စားနိုင္လဲဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တြက္ဆတတ္လာပါလိမ့္မယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ စားတာကို ရပ္သင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရပ္လိုက္တာဟာ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း အေရးႀကီးတယ္ေလ။

၅။      ပါးစပ္ကို အသုံးျပဳတတ္လာၿပီ။
         ကေလးဟာ သူ႔ပါးစပ္ကိုသူ ေကာင္းေကာင္း အသုံးျပဳနိုင္ၿပီဆိုရင္ သူ႔ဘာသာသူ ထမင္းစားလို႔ရၿပီေနာ္။ ကေလးအမ်ားစုဟာ တစ္ႏွစ္မျပည့္ခင္ကတည္းက ခြက္ကေန ေရေသာက္တတ္ၿပီ၊ ပိုက္နဲ႔ ေရစုပ္တတ္ၿပီ။
         ကေလး အသက္ ၆ လေလာက္ ေရာက္တာနဲ႔ ကေလးကို ေရတိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားသင့္တယ္။ မ်က္လုံးနဲ႔လက္ အျပန္အလွန္ဆက္စပ္မႈကို တိုးတက္နိုင္တဲ့အျပင္ ကေလးကိုလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုံၾကည္မႈေတြ အားေကာင္းလာေစတယ္။
         ဒီလိုလကၡဏာေတြျပလာတဲ့အခါ ကေလး သူ႔ဘာသာသူ ထိုင္နိုင္လာပါၿပီ။ ကေလး ေမေမ့လက္ထဲကေန အစားအစာကိုလုယူတဲ့အခါမွာလည္း သိပ္ၿပီးေတ့ာ ေပ်ာ္မသြားနဲ႔ဦးေနာ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အခ်ိန္ယူၿပီး ေလ့လာစမ္းသပ္ပါေစ။

>>    ကေလးကို ထမင္းေကၽြးတဲ့အခါ အလ်င္မလိုေစတဲ့အေၾကာင္းရင္း
         ကေလး သူ႔ဘာသာသူ ထမင္းစားတဲ့အခါ ဒါေလးေတြကိုလည္း သတိထားဖို႔လိုတယ္။
●       သြားေပါက္ျခင္း : ကေလး အစာမာစစားခ်ိန္မွာ သြားေပါက္စျပဳလာပါၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကေလးေလးရဲ့သြားေလးေတြဟာ အစာတိုင္းကို ဝါးစားဖို႔ေလာက္ မသန္မာေသးသလို ေကာင္းေကာင္းဝါးစားဖို႔ေတာင္ သြားကမလုံေလာက္ေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးကို ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေႏြးေႏြးေလးေတြပဲ ေကၽြးပါ။
●       အစားအစာေတြကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေကၽြးပါ။ : ကေလးရဲ့သြားေပါက္စသြားဖုံးေလးေတြ နာေစ၊ က်င္ေစမယ့္ အစားအစာမ်ိဳးကို ေသခ်ာစိစစ္ဖို႔လိုတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီအရြယ္မွာ ကေလးသြားဖုံးေလးေတြက ႏုႏုေလးေတြပဲရွိေသးတာမို႔ ဆစ္ထရပ္အခ်ဥ္ဓာတ္ကို ေဝးေဝးမွာထားပါ။
●       ဗိုက္ အရမ္းဆာမွေကၽြးပါ။ : ကေလး တကယ္ဗိုက္အရမ္းဆာမွ ေကၽြးပါ။ ကေလး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ထမင္းစားတတ္ေအာင္ ေလက်င့္ဖို႔ တစ္ေနကုန္ ထမင္းစားခိုင္းေနစရာ မလိုဘူးေပါ့။ ဆားနဲ႔သၾကားပါတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကိုလည္း ေရွာင္ေပးဖို႔လိုတယ္။
●       အစားအစာပမာဏကို သတိထားပါ။ : စားတဲ့ အစားအေသာက္ပမာဏဟာ တစ္ႀကိမ္နဲ႔တစ္ႀကိမ္ မတူညီနိုင္ဘူး။ ကေလးတခ်ိဳ႕အတြက္ တစ္ရက္နဲ႔တစ္ရက္ စားနိုင္တဲ့ပမာဏက မတူညီဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူ စားနိုင္တဲ့ပမာဏကို သူ႔ဘာသာသူ ခ်ိန္ဆပါေစ။
         အဓိကက ကေလးစားခ်င္သလို သူ႔ဘာသာသူ စားပါေစ။ ခုံေတြ ေပပြတာ၊ ယုတ္ဆြအဆုံး တစ္ခန္းလုံးေပပြတာေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိကက ကေလး သူ႔ဘာသာသူ စားတတ္သြားဖို႔ပဲေလ။

Dr. Mya Phoo Ngon (www.drmyanmar.com)