ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ဆို့နင့်ဖွယ်ရင်ဖွင့်သံစကား

အ​ရေး​ပေါ်သူနာပြုက သား​လေးနဲ့မိန်း​မကို အခန်​းထဲ​ခေါ်သွားပြီး ချက်​ချင်​းဆရာဝန်​၊ ဆရာမ​တွေ ဝိုင်​း လာပါတယ်​။

အဲဒီအချိန်​မှာ အရင်​တုန်​းက သား​လေး​အော်​သံ၊ ငိုသံ​နောက်​ထပ်​မကြားချင်​​တော့ဘူး ​ပြောခဲ့မိတာကို သွားသတိရမိတယ်​။ ဒါ​ပေမယ်​့ ၂မိနစ်​​လောက်​ကြာတဲ့အခါ အ​ရေး​ပေါ်ခန်​းထဲက​နေ ကြားလိုက်​ရတာသား​လေး​အော်​သံဟာ ကျွန်​​တော်​့ဘဝမှာ အသာယာအချိုမြိန်​ဆုံး​သော အသံပါပဲဗျာ။​

တစ်​ကမ်ဘာ​လောက်​ကြာတဲ့ငရဲခန်​း

ခဏအကြာ အ​ရေး​ပေါ်ကား​ရောက်​လာ​ပြီး သား​လေးကို ​ခေါ်သွားတယ်​။ တစ်​​ယောက်​ပဲလိုက်​လို့ရမယ်​ဆို​တော့ ကျွန်​​တော်​့မိန်​းမလိုက်​သွားပြီး ကျွန်​​တော်​့ကို အိမ်​မှာပဲ​စောင်​့ခိုင်​းတယ်​။ အိမ်​ကိုကျွန်​​တေ်​့ာအကို လိုက်​ပို့လု့ိသာ​ ရောက်​လာရတယ်​။ ဘယ်​ပုံဘယ်​နည်​း​ရောက်​လာမှန်​း​တောင်​ မသိ​တော့ပါဘူး။ တစ်​လမ်​းလုံးရင်​စို့မတက်​ ငိုလာတာကိုပဲ မှတ်​မိ​တော့တယ်​။

အိမ်​​ရောက်​​တော့ ပိုဆိုးပါ​လေ​ရော။ ဘယ်​​နေရာကြည်​့ကြည်​့ သား​လေးရဲ့အရိပ်​အ​ရောင်​​တွေကိုပဲ မြင်​​နေရတယ်​။ သား​လေးကြိုက်​တဲ့ ထရပ်​ကား​လေး၊ သား​လေးရဲ့ ပစ္စည်​း​လေး​တွေ၊ အရုပ်​​လေး​တွေ။ သူဘယ်​​တော့မှပြန်​မထိ​တွေ့မကိုင်​တွယ်​ရ​လောက်​​တော့တဲ့ ပစ္စည်​း​လေး​တွေ။

​ဆေးရုံက ဖြူ သလားမည်​းသလား ဘာ​အ​ဖြေမှကို မသိရ​သေးပါဘူး။ ​စောင်​့ဆိုင်​းရတဲ့အချိန်​ဟာ ငရဲမှာ တစ်​ကမ်ဘာ​လောက်​ ခံရသလိုပါပဲ။ သား​လေးကို​ပွေ့ပြီး ကျွန်​​တော်​့မိန်​းမနဲ့အတူ ကား​ပေါ်​ပြေးသွားတဲ့ ​ရေကွက်​လမ်​း​ကြောင်​း​၊ သား​လေး​သောက်​လက်​စ ပန်​းသီး​ဖျော်​ရည်​။ ​

တစ်​အိမ်​လုံးကို ဦးတည်​ရာမဲ့ ​လျောက်​သွားပြီး သား​လေးအရိပ်​​တွေကိုပဲ လိုက်​ရှာ​နေမိတယ်​။

ဒီအိပ်​မက်​ဆိုးကြီးမတိုင်​ခင်​က ကျွန်​​တော်​့ဆီမှာ အစီအစဉ်​​တွေကိုပြည်​့လို့။ ငါးသွားမျှားဖို့၊ ပိုကာ​ဆော့ဖို့၊ အလုပ်​ကိစ္စ​တွေ။ အခုချိန်​မ​ှာ ဒါ​တွေဘာမှကို အ​ရေးမကြီး​တော့ဘူး။ ကျွန်​​တော်​သိတာတစ်​ခုက ကျွန်​​တော်​့သား​လေးဆီသွားဖို့နဲ့ သား​လေးအသက်​ရှင်​မရှင်​ သိရဖို့တစ်​ခုတည်​းပါပဲ။

​ဆေးရုံ​ရောက်​တဲ့အခါ

​ဆေးရုံ​ရောက်​တဲ့အခါ ​ဆေးရုံထဲကို ဝင်​ဖို့​ကြောက်​ရွံ့​နေမိတယ်​။ ကျွန်​​တော်​မရှိတုန်​း ကျွန်​​တော့်​သား​လေးများဆုံးသွားပြီလား။ ကျွန်​​တော်​စိတ်​ထဲမှာ​တော့ သား​လေးသာအသက်ရှင်​ရင်​ ကျွန်​​တော့်​ဘဝဟာ သား​လေးအတွက်​ပဲ ဖြစ်​ရမယ်​လို့ အခိုင်​အမာ ဆုံးဖြတ်​ချက်​ချထားပြီးသားပါ။

အလုပ်​ကိုပဲ မမည်​းဘဲ သား​လေးနဲတူတူ အချိန်​​တွေကုန်​ဆုံးမယ်​။ သား​လေးကို ဘယ်​​တော့မှ လျစ်​လျူ မရှု​တော့ဘူး။

ကျွန​်​​တော်​အခုဒီစာကို ​ဆေးရုံမိသားစု နား​နေခန်​းက​နေ ​ရေး​နေတာပါ။ ဒီအချိန်​မှာ ကျွန်​​တော်​့သား​လေး အသက်​ရှင်​​နေ​သေးတယ်​ဆိုတာသိလိုက်​ရလို့ ကျွန်​​တော်​့ကိုယ်​ကျွန်​​တော်​ ကမ်ဘာ​ပေါ်မှာ ကံအ​ကောင်​းဆုံးလူလို့​တောင်​ ထင်​မှတ်​မိပါတယ်​။ တကယ်​ပါ။

ကျွန်​​တော်​့ဘဝမှာ သတင်​း​တွေထဲ အဖြစ်​မပျက်​ဆိုး​ကြီး​တွေကို ဖတ်​​နေခဲ့ရ​ပေမယ်​့ ဒီလိုမိျုး​တော့ ငါ့ဆီမှာမဖြစ်​​လောက်​ပါဘူးလိ့ု ထင်​​နေခဲ့မိတယ်​။ ဒီ​နေ့ဟာ ကျွန်​​တော်​့ဘဝမှာ လုံးဝကို အမြင်​​တွေ​ပြောင်​းလဲတဲ့​နေ့တစ်​​နေ့ပါပဲ။

က​လေး​တွေဟာ အမြဲတမ်​းငယ်​မ​နေပါဘူး။ အချိန်​တန်​ရင်​ မိဘ​ရင်​ခွင်​ကိုစွန်​့ခွာသွားကြမှာပါ။ ဒါ​ကြောင်​့ ရှိတဲ့အချိန်​​လေး​တွေမှာ တန်​ဖိုးထားပြီး ရနိုင်​သမျှ သူတို့​လေး​တွေနဲ့ အချိန်​ကုန်​ဆုံး​ပေးဖို့ အ​ရေးကြီးတာကို ကျွန်​​တော်​မျက်​မြင်​ကိုယ်​​တွေ့ ​တွေ့လိုက်​ရတာပါ။

က​လေး​တွေ​ကိုရေနစ်​ခြင်​းအဖြစ်​ဆိုးက​နေ ကာကွယ်​​ပေးနိုင်​ဖို့

♦ ​ရေကူးကန်​ပတ်​လည်​မှာ လက်​ကိုင်​​တွေ ​သေချာဂရုတစိုက်​ တပ်​​ပေးပါ။

♦ က​လေးနဲ့လက်​တစ်​ကမ်​းအကွာမှာ လူကြီးတစ်​​ယောက်​အမြဲရှိ​နေ​ရမယ်​။

♦ က​လေးကို​ကိုယ်​​ဖော့နည်​း​တွေ၊ ​ရေကူးနည်​း​တွေ သင်​​ပေးထားတာအ​ကောင်​းဆုံးပါ။

♦ အဆိုးဆုံးအခြေအနေဖြစ်တဲ့ က​လေး​ရေနစ်ခဲ့ရင်​ အသက်​ကယ်​နိုင်​​အောင်​ အသက်​ကယ်​နည်​း​တွေ သင်​ထားရမယ်​။

အဲဒီ​နေ့က အ​ရေး​ပေါ်မှာ က​လေး​ရေနစ်​လို့​ရောက်​လာတာ မိုင်​ကယ်​နဲ့အက်​ရှ​လေရဲ့ သား​လေးမက်​သူးတစ်​​ယောက်​ထဲ မဟုတ်​ပါဘူးတဲ့။ အလားတူဖြစ်​ရပ်​နဲ့​ရောက်​လာတာ ၃​ယောက်​​တောင်​ ရှိပါသတဲ့။ ဒီလိုဖြစ်​ရပ်​မျိုး​တွေများလွန်​းလို့ ဆရာဝန်​​တွေ ​ရေ​တောင်​တွက်​မပြနိုင်​​လောက်​​အောင်​ပါပဲတဲ့။

ဒီလိုအ​ရေးကြီးပုံကို သိနားလည်​သွားတဲ့ မိုက်​ကယ်​က​တော့ မိဘ​တွေကို

“​ရေကူးကန်​​တွေဟာ အလွန်​​အန္တရာယ်​များတယ်​။ တစ်​ချက်​က​လေးဂရုမစိုက်​မိတာနဲ့ တစ်​ခုခုဖြစ်​သွားနိုင်​တယ်​” ဆိုတဲ့ သူ့ဘဝနဲ့​သွေး​ချွေးနဲ့ရင်​းပြီးအသိ​လေး​ကို သတိ​ပေးလိုက်​ပါတယ်​။​

Dr. Mya Phoo Ngon (www.drmyanmar.com)

(Unicode)

ကိုယ့ျရငျသှေးရဲ့အသကျကို ဆုံးရှုံးရခါနီးတဲ့ ဖခငျတဈယောကျရဲ့ ရငျတှငျးဖွဈခံစားခကြျလေးပါ။ နှဈပေါငျးမြားစှာ သတငျးတှထေဲ၊ ဆိုရှယျမီဒီယာတှထေဲ ကလေးတှရေနေဈတဲ့သတငျးတှေ ကွားဖူးကွမှာပေါ့။

ဒီသတငျးတှဟော ကိုယ့ျကလေးကိုလညျး သတိထားပွီး ပေါ့ပေါ့ဆဆမနသေင့ျဘူးဆိုတာရယျ၊ အထူးသဖွင့ျ အိမျမှာရကေူးကနျရှိရငျ သခြောလုံခွုံစိတျခရြတဲ့ နညျးလမျးတှနေဲ့ ကလေးရမေနဈအောငျ ကာကှယျရမယျဆိုတာရယျကို သတိပေးနတောပါ။ ဒါတငျမကသေးဘူး။ အရေးပေါျအခွအေနမှော ဘယျလိုအသကျကယျရမယျဆိုတာကိုပါ သိထားသင့ျတယျဆိုတာ အခုလောကျဆို သဘောပေါကျလောကျပွီပေါ့။ ကလေးငယျလေးတှနေဲ့ ပတျသတျရငျ သတိဆိုတာ ပိုတယျရယျလို့ မရှိပါဘူး။

          အခုလဲ သားငယျလေးကို ဆုံးရှုံးလုဆဲဆဲ အဖတေဈယောကျရဲ့ ပွောစကားလေး နားထောငျကွည့ျလိုကျရအောငျ။

ဒီနေ့ဟာ ခါတိုငျးသာမနျနေ့တှထေကျကို ပိုပွီးသာယာပါသေးတယျ။ အရငျရကျပိုငျးတုနျးက နယူးအောျလငျးမှာ ဘောျဒါတဈယောကျရဲ့ လူပြိုနောကျဆုံးနေ့တှကေို ပြောျပြောျပါးပါး ဆငျနှဲပွီး ပွနျလာခါစပေါ့။ ဘယျလောကျတောငျ အပြောျလှနျခဲ့လဲဆိုရငျ ပှဲပွီးတော့ အိမျကိုတောငျ မနညျးပွနျလာရတယျ။ ရှိသမြှအငျအားတှသေုံးခဲ့ပွီးပွီဆိုတော့ အိမျရောကျတာနဲ့ တီဗီရီမုတျတဈလုံးနဲ့ ဆိုဖာပေါျဆန့ျဆန့ျကွီး ဇိမျကနြတေော့တာပါပဲ။

ကြှနျတောျကသာ အားမရှိနုံးနတော။ ကြှနျတော့ျသားကတော့ ခှနျအပွည့ျအားအပွည့ျ။ အရုပျ၂၀လောကျကို ပွန့ျကြဲပွီး ဆော့ရုံနဲ့မလုံလောကျသေးဘူး။ ကြှနျတော့ျကိုပါ အတငျးလာခေါျနပေါသေးတယျ။ ဒါပမေယ့ျ ကြှနျတောျကလညျး ဆိုဖာပေါျက မထခငြျတာနဲ့ ကိုယ့ျဟာကိုယျသှားဆော့ခြဆေိုပွီး လှှတျလိုကျပါတယျ။

ကြှနျတော့ျမိနျးမကလညျး ဖုနျးတဈလုံးနဲ့ အိမျထဲဝငျလိုကျ၊ ထှကျလိုကျ၊ ဟိုကိစ်စ၊ ဒီကိစ်စလုပျလိုကျနဲ့ ရှုပျနရှောတယျ။ ကံကောငျးတာက ကြှနျတော့ျမိနျးမလညျး အလုပျပွီးတော့ အိမျရာထဲခဏမလှဲခငျ လကျဆေးမယျဆိုပွီး မီးဖိုခြောငျထဲဝငျသှားခြိနျမှာပဲ သူ့အောျသံကွားရတော့တာပဲ။ ဒီအောျသံဟာ ကြှနျတော့ျဘဝကို ပွောငျး လဲသှားစတေဲ့၊ ဇောကျထိုးမိုးမြှောျဖွဈသှားစတေဲ့ အောျသံပါ။

“မိုငျကယျ! မကျသူးရကေနျထဲ ပေါလောမြောနတေယျ!!”တဲ့

ကြှနျတော့ျမိနျးမအိမျထဲကနေ တဈဟုနျထိုးပွေးထှကျသှားပွီး အဝတျအစားတှတေောငျ မခြှတျအားဘူး။ ရကေနျထဲပွေးဆငျးသှားတယျ။ ဒီအခြိနျမှာပဲ ကြှနျတော့ျသားလေး..ကြှနျတော့ျရဲ့ တနျဖိုးအရှိဆုံးသားလေးကို ရကေနျထဲမှာ ပွာနှမျးနှမျးနဲ့ မွငျလိုကျပါတော့တယျ။

ကြှနျတော့ျနှလုံးတှေ ခုနျနတော ပေါကျထှကျမတကျပါပဲ။ ကြှနျတောျအဲဒီအခြိနျမှာ သိတာတဈခုက သားလေးပါးစပျထဲကို လမှေုတျထည့ျပွီး ကလေးကိုမှောကျရကျနဲ့ ရတှေညှေဈထုတျပဈဖို့ပါ။ ကြှနျတောျ ကလေးအသကျကယျနညျးလညျး မလုပျတတျခဲ့ဘူး။ သားလေးကိုညှဈရတာဟာ ရအေိတျကွီးတဈအိတျညှဈရသလို ပြော့ခှနေတောပါပဲ။

ကြှနျတောျသားလေးကို ကွည့ျတောငျမကွည့ျရကျပါဘူးဗြာ။ ပွာနှမျးနှမျးနဲ့ အသကျမရှိတော့သလိုပဲ။ မိနျးမကို ၉၁၁အမွနျခေါျခိုငျးပွီး “ဘုရားကယျပါ။ တရားကယျပါ။ ကြှနျတော့ျသားလေးတှေ အသကျမရှိတော့ဘူး” ဆိုတာကိုပဲ တှေးနမေိတယျ။

ကလေးကိုပှေ့ခြီပွီး ခွဗေလာနဲ့ ကားပေါျပွေးတကျ၊ ကြှနျတော့ျမိနျးမကလညျး ဆံပငျစုတျဖှားနဲ့ရစေိုကွီးနဲ့ နောကျကလိုကျ။ ဘယျသှားလို့သှားနမှေနျးတောငျ မသိလောကျအောငျ ကြှနျတော့ျကိုယျခန်ဓာက အလိုလို ကားတှကေို ကြောျတကျ၊ မီးပှိုင့ျတှဖွေတျ အရူးတဈပိုငျးလိုပဲ။ အတှေးထဲ သားလေးအသကျကို ခမြျး သာပေးဖို့ ဘုရားသခငျကိုပဲ တိုငျတညျမိနပေါတယျ။ “သားလေးသာအသကျရှငျခဲ့ရငျ သားလေးနဲ့ အတူဖဖေကေစားပေးပါ့မယျ။ “

ကြှနျတော့ျသားလေးသာ အသကျမရှငျတော့ရငျ ကြှနျတော့ျမိနျးမကလညျး ကှာရှငျးခှင့ျတောငျးလိမ့ျမယျ။ ကြှနျတောျဒီအပွဈရှိတဲ့ခံစားခကြျကွီးနဲ့ ဘယျလိုဆကျပွီး အသကျရှငျရမှာလဲ? ကြှနျတော့ျကိုယျကြှနျတောျ သတျသဖေို့ကိုပဲ ခေါငျးထဲရှိတော့တယျ။ စဉျးစားကွည့ျကွလဗြော။ ကြှနျတော့ျသားလေးရဲ့ နောကျဆုံးမွငျကှငျး က ဆိုဖာပေါျမှာ ဆန့ျဆန့ျကွီးလှဲပွီး သားလေးကို ကိုယ့ျဟာကိုယျသှားဆော့ခိုငျးနတေဲ့အဖလေေ။ ကြှနျတောျ ဘယျလိုမှ ခံစားနိုငျမှာမဟုတျဘူး။

ကလေးအသကျမရှူ တော့ဘူး။

ကြှနျတောျတို့သားလေးကိုတှေ့တာ ညနေ၄နာရီ။ ၄:၀၄နာရီမှာ ကြှနျတော့ျမိနျးမ ၉၁၁ကို ဖုနျးဆကျခေါျတယျ။ အနီးဆုံး အရေးပေါျဌာနကို ပွေးတာက ၄မိနဈလောကျကွာတယျ။ ဒီအတောအတှငျးမှာ ရှင့ျကိုသတျမယျလို့ အာခေါငျခွဈအောျနတေဲ့မိနျးမကို ရအောငျအသကျကယျနညျးလုပျခိုငျးထားရတယျ။

သားလေးရထေဲနဈနတော ၁မိနဈကနေ၄မိနဈလောကျထိ ရှိနိုငျတယျ။ အရေးပေါျမရောကျခငျ အသကျမရှူ တာက စုစုပေါငျး၄မိနဈ။ ဒါပမေယ့ျ အရေးပေါျမရောကျခငျလေးတငျ ကြှနျတော့ျမိနျးမကို နောကျတဈကွမျ အသကျကယျနညျးလုပျခိုငျးတဲ့အခါ ကံကောငျးထောကျမစှာနဲ့ ကြှနျတော့ျသားလေး မကြျလုံးပှင့ျလာပါတော့တယျ။

အရေးပေါျသူနာပွုက သားလေးနဲ့မိနျးမကို အခနျးထဲခေါျသှားပွီး ခကြျခငြျးဆရာဝနျ၊ ဆရာမတှေ ဝိုငျး လာပါတယျ။

အဲဒီအခြိနျမှာ အရငျတုနျးက သားလေးအောျသံ၊ ငိုသံနောကျထပျမကွားခငြျတော့ဘူး ပွောခဲ့မိတာကို သှားသတိရမိတယျ။ ဒါပမေယ့ျ ၂မိနဈလောကျကွာတဲ့အခါ အရေးပေါျခနျးထဲကနေ ကွားလိုကျရတာသားလေးအောျသံဟာ ကြှနျတော့ျဘဝမှာ အသာယာအခြိုမွိနျဆုံးသော အသံပါပဲဗြာ။

တဈကမ်ဘာလောကျကွာတဲ့ငရဲခနျး

ခဏအကွာ အရေးပေါျကားရောကျလာပွီး သားလေးကို ခေါျသှားတယျ။ တဈယောကျပဲလိုကျလို့ရမယျဆိုတော့ ကြှနျတော့ျမိနျးမလိုကျသှားပွီး ကြှနျတော့ျကို အိမျမှာပဲစောင့ျခိုငျးတယျ။ အိမျကိုကြှနျတေ့ျာအကို လိုကျပို့လု့ိသာ ရောကျလာရတယျ။ ဘယျပုံဘယျနညျးရောကျလာမှနျးတောငျ မသိတော့ပါဘူး။ တဈလမျးလုံးရငျစို့မတကျ ငိုလာတာကိုပဲ မှတျမိတော့တယျ။

အိမျရောကျတော့ ပိုဆိုးပါလရေော။ ဘယျနရောကွည့ျကွည့ျ သားလေးရဲ့အရိပျအရောငျတှကေိုပဲ မွငျနရေတယျ။ သားလေးကွိုကျတဲ့ ထရပျကားလေး၊ သားလေးရဲ့ ပစ်စညျးလေးတှေ၊ အရုပျလေးတှေ။ သူဘယျတော့မှပွနျမထိတှေ့မကိုငျတှယျရလောကျတော့တဲ့ ပစ်စညျးလေးတှေ။

ဆေးရုံက ဖွူ သလားမညျးသလား ဘာအဖွမှေကို မသိရသေးပါဘူး။ စောင့ျဆိုငျးရတဲ့အခြိနျဟာ ငရဲမှာ တဈကမ်ဘာလောကျ ခံရသလိုပါပဲ။ သားလေးကိုပှေ့ပွီး ကြှနျတော့ျမိနျးမနဲ့အတူ ကားပေါျပွေးသှားတဲ့ ရကှေကျလမျးကွောငျး၊ သားလေးသောကျလကျစ ပနျးသီးဖြောျရညျ။

တဈအိမျလုံးကို ဦးတညျရာမဲ့ လြောကျသှားပွီး သားလေးအရိပျတှကေိုပဲ လိုကျရှာနမေိတယျ။

ဒီအိပျမကျဆိုးကွီးမတိုငျခငျက ကြှနျတော့ျဆီမှာ အစီအစဉျတှကေိုပွည့ျလို့။ ငါးသှားမြှားဖို့၊ ပိုကာဆော့ဖို့၊ အလုပျကိစ်စတှေ။ အခုခြိနျမှာ ဒါတှဘောမှကို အရေးမကွီးတော့ဘူး။ ကြှနျတောျသိတာတဈခုက ကြှနျတော့ျသားလေးဆီသှားဖို့နဲ့ သားလေးအသကျရှငျမရှငျ သိရဖို့တဈခုတညျးပါပဲ။

ဆေးရုံရောကျတဲ့အခါ

ဆေးရုံရောကျတဲ့အခါ ဆေးရုံထဲကို ဝငျဖို့ကွောကျရှံ့နမေိတယျ။ ကြှနျတောျမရှိတုနျး ကြှနျတော့ျသားလေးမြားဆုံးသှားပွီလား။ ကြှနျတောျစိတျထဲမှာတော့ သားလေးသာအသကျရှငျရငျ ကြှနျတော့ျဘဝဟာ သားလေးအတှကျပဲ ဖွဈရမယျလို့ အခိုငျအမာ ဆုံးဖွတျခကြျခထြားပွီးသားပါ။

အလုပျကိုပဲ မမညျးဘဲ သားလေးနဲတူတူ အခြိနျတှကေုနျဆုံးမယျ။ သားလေးကို ဘယျတော့မှ လစြျလြူ မရှုတော့ဘူး။

ကြှနျတောျအခုဒီစာကို ဆေးရုံမိသားစု နားနခေနျးကနေ ရေးနတောပါ။ ဒီအခြိနျမှာ ကြှနျတော့ျသားလေး အသကျရှငျနသေေးတယျဆိုတာသိလိုကျရလို့ ကြှနျတော့ျကိုယျကြှနျတောျ ကမ်ဘာပေါျမှာ ကံအကောငျးဆုံးလူလို့တောငျ ထငျမှတျမိပါတယျ။ တကယျပါ။

ကြှနျတော့ျဘဝမှာ သတငျးတှထေဲ အဖွဈမပကြျဆိုးကွီးတှကေို ဖတျနခေဲ့ရပမေယ့ျ ဒီလိုမြိုးတော့ ငါ့ဆီမှာမဖွဈလောကျပါဘူးလိ့ု ထငျနခေဲ့မိတယျ။ ဒီနေ့ဟာ ကြှနျတော့ျဘဝမှာ လုံးဝကို အမွငျတှပွေောငျးလဲတဲ့နေ့တဈနေ့ပါပဲ။

ကလေးတှဟော အမွဲတမျးငယျမနပေါဘူး။ အခြိနျတနျရငျ မိဘရငျခှငျကိုစှန့ျခှာသှားကွမှာပါ။ ဒါကွောင့ျ ရှိတဲ့အခြိနျလေးတှမှော တနျဖိုးထားပွီး ရနိုငျသမြှ သူတို့လေးတှနေဲ့ အခြိနျကုနျဆုံးပေးဖို့ အရေးကွီးတာကို ကြှနျတောျမကြျမွငျကိုယျတှေ့ တှေ့လိုကျရတာပါ။

ကလေးတှကေိုရနေဈခွငျးအဖွဈဆိုးကနေ ကာကှယျပေးနိုငျဖို့

♦ ရကေူးကနျပတျလညျမှာ လကျကိုငျတှေ သခြောဂရုတစိုကျ တပျပေးပါ။

♦ ကလေးနဲ့လကျတဈကမျးအကှာမှာ လူကွီးတဈယောကျအမွဲရှိနရေမယျ။

♦ ကလေးကိုကိုယျဖော့နညျးတှေ၊ ရကေူးနညျးတှေ သငျပေးထားတာအကောငျးဆုံးပါ။

♦ အဆိုးဆုံးအခွအေနဖွေဈတဲ့ ကလေးရနေဈခဲ့ရငျ အသကျကယျနိုငျအောငျ အသကျကယျနညျးတှေ သငျထားရမယျ။

အဲဒီနေ့က အရေးပေါျမှာ ကလေးရနေဈလို့ရောကျလာတာ မိုငျကယျနဲ့အကျရှလရေဲ့ သားလေးမကျသူးတဈယောကျထဲ မဟုတျပါဘူးတဲ့။ အလားတူဖွဈရပျနဲ့ရောကျလာတာ ၃ယောကျတောငျ ရှိပါသတဲ့။ ဒီလိုဖွဈရပျမြိုးတှမြေားလှနျးလို့ ဆရာဝနျတှေ ရတေောငျတှကျမပွနိုငျလောကျအောငျပါပဲတဲ့။

ဒီလိုအရေးကွီးပုံကို သိနားလညျသှားတဲ့ မိုကျကယျကတော့ မိဘတှကေို

“ရကေူးကနျတှဟော အလှနျအန်တရာယျမြားတယျ။ တဈခကြျကလေးဂရုမစိုကျမိတာနဲ့ တဈခုခုဖွဈသှားနိုငျတယျ” ဆိုတဲ့ သူ့ဘဝနဲ့သှေးခြှေးနဲ့ရငျးပွီးအသိလေးကို သတိပေးလိုကျပါတယျ။

Dr. Mya Phoo Ngon (www.drmyanmar.com)